Haydar Akbaba Yazdı ÜNVANLARIN ARKASINDAKİ UÇURUM ve DİJİTAL ÇAĞIN TUZAKLARI

Dünya, “Epstein Dosyaları” adı altında modern tarihin en sistematik ve en karanlık suç ağlarından birine tanıklık etti. Sızan her belge, kolektif hafızamızda aynı sarsıcı soruyu doğurdu: Eğer en tepedekilere, en “saygın” sıfatlara sahip olanlara güvenemeyeceksek, çocuklarımızı kime emanet edeceğiz?

Bu vakalar bize acı bir gerçeği fısıldıyor: Kötülük, her zaman karanlık sokaklarda saklanmıyor; bazen en parıltılı malikanelerde, bazen en saygın ünvanların arkasında, bazen de çocuğunuzun elindeki o masum ekranın içinde pusuya yatıyor.

Kör Güvenin Sonu ve Dijital Kamuflaj

Toplum olarak en büyük zafiyetimiz, “statü” ile “güvenilirliği” eşdeğer görmektir. Oysa Epstein vakası, ünvanların kusursuz birer kamuflaj olabileceğini kanıtladı. Üstelik artık bu karanlık ağlar sadece fiziksel sınırlarla da yetinmiyor. Günümüzde “dijital malikaneler” kurulmuş durumda. Sosyal medya platformları, oyun odaları ve mesajlaşma uygulamaları; istismarcıların çocuklara ulaşmak için kullandığı modern birer “özel ada” işlevi görebiliyor.

Tehlike Sinyallerini Okumak: “Kırmızı Kartlar”

İster fiziksel ister dijital dünyada olsun, bir yetişkinin bir çocukla kurduğu ilişkide şu durumlar ortaya çıktığında, orada bir “saygınlık” değil, bir tehlike sinyali (kırmızı kart) vardır:

* Gizli Paylaşımlar: Eğer bir yetişkin, çocuğunuza “Bu mesajı/fotoğrafı ailene gösterme, bu bizim özel sırrımız” diyorsa,

* Dijital Yakınlık Kurma: Çocuğun sosyal medya paylaşımlarına aşırı ilgi gösterip, ebeveynlerin olmadığı kapalı gruplarda veya “DM” (direkt mesaj) üzerinden sürekli iletişim kurmaya çalışıyorsa,

* Hediye ve Maddi Odak: Çocuğa oyun içi satın alımlar, dijital paralar veya gerçek hediyeler göndererek bir “borçluluk” veya “özel olma” hissi yaratıyorsa,

* Yalnızlaştırma: Çocuğu akranlarından ve ailesinden koparıp, onu sadece kendisinin anladığına ikna etmeye çalışıyorsa…

İşte bunlar, o kişinin ünvanı ne olursa olsun, birer kırmızı karttır.

Eğitim: En Sağlam Siber Zırh

Çocuklarımızı dünyadan veya internetten tamamen koparamayız. Onları korumanın tek gerçek yolu, onları bilinçlendirmektir. Çocuk, bedeninin ve dijital varlığının (fotoğraflarının, bilgilerinin) kendisine ait olduğunu, “hayır” demenin bir saygısızlık değil bir hak olduğunu öğrenerek büyümelidir.

Eğitim, bir çocuğun hem sokakta hem de internette giyebileceği en sağlam zırhtır. Onlara korkuyu değil; sınırlarını korumayı, ekranın arkasındaki “saygın profilin” her zaman doğru olmayabileceğini ve karşılaştıkları herhangi bir tuhaflığı yargılanmadan anlatabilecekleri bir güven ortamını borçluyuz.

Unutmayalım; Epstein ve benzerlerinin kurduğu o karanlık ağlar, ancak sorgulayan ve “hayır” diyebilen nesillerle parçalanabilir. Bir çocuğun güvenliği, dünyadaki hiçbir ünvandan veya hiçbir dijital etkileşimden daha önemsiz değildir.

Ebeveynler İçin Pratik Rehber: Bu Konuyu Çocuklarla Nasıl Konuşmalı?

Yazıda bahsettiğimiz o “bilinç zırhını” oluşturmak için çocuğunuzla aranızda şu üç anahtar cümleyi köprü yapabilirsiniz:

1. “Vücudun Sana Aittir ve Kuralları Sen Koyarsın”: Ona, sevmediği bir şekilde öpülmek veya sarılmak zorunda olmadığını, buna en yakın akrabası veya en sevdiği öğretmeni bile olsa “hayır” diyebileceğini anlatın.

2. “Seni Rahatsız Eden Hiçbir Şey ‘Sır’ Kalmak Zorunda Değildir”: İstismarcılar genellikle “Bu bizim özel sırrımız” diyerek çocukları korkutur. Çocuğunuza, “Eğer bir yetişkin sana bir şeyi benden saklamanı söylüyorsa, bu kesinlikle anlatman gereken bir şeydir” güvenini verin.

3. “İnternette Gördüğün Her Profil, Gerçekteki Kişi Olmayabilir”: Dijital dünyada birinin çok nazik davranmasının veya çok ünlü olmasının, ona güvenmek için bir sebep olmadığını; tanımadığı kişilerle (veya sadece internetten tanıdığı ‘saygın’ kişilerle) fotoğraf paylaşmaması gerektiğini somut örneklerle açıklayın.

Sonuç olarak; Epstein vakası bir son değil, bir uyanış olmalıdır. Çocuklarımıza “yabancılardan kaçmayı” öğretmekten ziyade, “sınırlarını korumayı ve bize güvenmeyi” öğretmek, onları ünvanların arkasındaki her türlü karanlıktan koruyacaktır.

Çocuklarımızın sessiz çığlıklarını duymak zorunda kalmadığımız bir dünya, ancak bizim uyanık zihinlerimiz ve onların sarsılmaz bilinciyle inşa edilecektir. Unutmayın; korumak, sadece kucaklamak değil, aynı zamanda farkındalıkla donatmaktır.